پیش آگهی اوتیسم: ژن های پدر و مادر

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

در حالی که یکی از ژن های خطر اصلی می تواند یک فرد مبتلا به اوتیسم یا یکی دیگر از اختلالات نورولوژیک را ایجاد کند، کل مجموعه تغییرات مرتبط در DNA است که تصمیم می گیرد که آیافرد مبتلا به اوتیسم می شود یا خیر.   نمونه های معمول اختلالات نورولوژیک شامل اوتیسم یا  اختلال طیف اوتیسم (ASD) و اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) است. علت دقیق چنین اختلالاتی ناشناخته است ولی عوامل ژنتیکی، محیطی و بیولوژیکی در آن دخیل هستند. افراد مبتلا به ASD در برقراری ارتباط و تعامل، و همچنین درک و بیان احساسات، مشکل دارند. بعضی از افراد مبتلا به ASD می توانند به تنهایی خود را مدیریت کنند، در حالی که دیگران ممکن است  به حمایت های زیادی نیاز داشته باشند. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) تخمین می زنند که در ایالات متحده حدود ۱ مورد از ۵۹ کودک مبتلا به ASD  هستند و پسرها حدود ۴ برابر بیشتر از دختران تشخیص داده می شود. ADHD یا بیش فعالی یکی از رایج ترین اختلالات عصبی در کودکان است. که اغلب در دوران کودکی تشخیص داده می شود و معمولا تا زمان بزرگسالی ادامه می یابد. همچنین ADHD می تواند باعث اختلال در توانایی در توجه و کنترل رفتار پرخاشگرانه و بدون توجه به عواقب آن شود.  

ادامه مقاله