آیا تستوسترون موجب آکنه می شود؟ و دلایل بالا بودن تستوسترون دانستنی ها علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

آیا تستوسترون موجب آکنه می شود؟ و دلایل بالا بودن تستوسترون

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

منبع : عصر ایران   به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از “نیو هلث ادوایزر”، در میان این دلایل، نوسانات هورمونی، به ویژه تستوسترون، اغلب مقصر اصلی محسوب می شوند. آیا تستوسترون به واقع موجب آکنه می شود؟ این اتفاق چگونه رخ می دهد؟ در ادامه با پیوند بین این هورمون و بروز آکنه بیشتر آشنا می شویم.   آیا تستوسترون موجب آکنه می شود؟ چگونه؟   پیش از ارائه پاسخ مناسب به این که آیا تستوسترون موجب آکنه می شود، آشنایی با خود این هورمون ضروری است. سیستم غدد درون ریز بدن انسان از غدد مختلفی تشکیل شده که حدود ۱۰ نوع هستند. این غدد مسئولیت ترشح هورمون هایی خاص را بر عهده دارند که به تحریک و بهبود فرآیندهای مختلف در بدن کمک می کنند. غده آدرنال یکی از این غدد است که وظیفه اصلی آن تولید آندروژن هاست. تستوسترون یک آندروژن مهم در مردان محسوب می شود. این هورمون مسئولیت توسعه ویژگی های جنسی مردانه را بر عهده دارد. اگرچه تستوسترون یک هورمون مردانه در نظر گرفته می شود، اما به مقدار کم ممکن است در زنان نیز وجود داشته باشد. تستوسترون به تنهای موجب بروز آکنه در پوست نمی شود. با این وجود، میزان بیش از حد این آندروژن می تواند شدت آکنه را افزایش دهد. این آکنه مرتبط با تستوسترون ممکن است هم در مردان و هم زنان مشاهده شود. تستوسترون چگونه بر آکنه تاثیر می گذارد؟ حضور آندروژن های متعدد در بدن به تحریک غدد چربی پوست یا سباسه که زیر پوست قرار داشته و به عنوان پایه فولیکول مو عمل می کنند، کمک می کند. این تحریک تولید ماده ای روغنی به نام سبوم یا چربی پوست را موجب می شود که پوست را سالم و نرم نگه می دارد. زمانی که سبوم بیش از حد تولید می شود، این شرایط می تواند به مسدود شدن منافذ پوست با ذراتی مانند چربی، سلول های مرده پوست و گرد و غبار منجر شود. حضور باکتری ها در این منافذ مسدود شده به تشکیل جوش منجر خواهد شد. این تغییرات هورمونی در زمان بلوغ رایج هستند که طی آن سطح تستوسترون در یک نوجوان می تواند به واسطه عوامل استرس‌زا و موقعیت های مختلف زندگی افزایش یابد. این شرایط تولید سبوم را تحریک خواهد کرد که شدت و تکرر آکنه را افزایش می دهد.   چرا سطوح تستوسترون در بدن شما بالاست؟   به گفته موسس ملی سلامت آمریکا، سطوح عادی تستوسترون برای مردان در دامنه ۳۰۰ تا ۱,۲۰۰ نانوگرم در هر دسی لیتر است، در شرایطی که این دامنه برای زنان حدود ۳۰ تا ۹۵ نانوگرم در دسی لیتر است. زمانی که سطوح تستوسترون از این دامنه بیشتر می شود به معنای تولید بیش از حد این هورمون است. تولید بیش از حد تستوسترون ممکن است به واسطه عوامل زیر رخ دهد:   اختلال غده آدرنال   اختلالات در غده آدرنال ممکن است بر تولید تستوسترون تاثیرگذار باشند. هایپرپلازی مادرزادی آدرنال یک شرایط رایج آدرنالی است که به واسطه تولید کم آلدوسترون و کورتیزول در بدن رخ می دهد. کمبود این هورمون ها به بدن اجازه تولید بیش از حد نیاز تستوسترون را می دهد.   تشکیل تومور در غده آدرنال نیز می تواند بر سطوح تستوسترون در بدن تاثیرگذار باشد. این شرایط به ترشح مقادیر بیشتر از هورمون های مردانه در بدن منجر می شود.   کم کاری تیروئید   کم کاری تیروئید شرایطیست که به واسطه ترشح ناکافی هورمون های تیروئید از غده تیروئید رخ می دهد. هورمون هایی که توسط تیروئید تولید می شوند در تبدیل کلسترول به پروژسترون در بدن نقش دارند. این تبدیل از بروز آکنه پیشگیری می کند.   پرمویی   پُرمویی یا هیرسوتیسم شرایطی است که بیشتر در زنان دیده می شود. افراد مبتلا به این شرایط با رشد مو در صورت، سینه، و پشت خود مواجه می شوند. میزان رشد مو به ژنتیک فرد بستگی دارد. با این وجود، این شرایط ممکن است به واسطه سطح نامتعادل هورمون های آندروژن در بدن نیز رخ دهد.   سرطان   به گفته انجمن شیمی بالینی آمریکا، برخی انواع سرطان موجب تولید سطوح نامتعادل تستوسترون می شوند. تشکیل تومور در اندام های تنظیم کننده هورمون موجب تولید تستوسترون بیشتر از نیاز بدن می شود.   سندرم تخمدان پلی کیستیک   سندرم تخمدان پلی کیستیک شرایطی است که می تواند هم دلیل و هم اثر سطوح بالای تستوسترون در زنان باشد. عدم تعادل هورمون های زنانه، از جمله استروژن و پروژسترون، بدن را به تولید تستوسترون بیشتر وادار می کند. این شرایط تراکم هورمونی را افزایش داده و به بی نظمی هایی مانند چرخه قاعدگی غیرعادی و ناباروری در زنان منجر می شود.   بلوغ زودرس   بلوغ زودرس می تواند با سطوح بالای تستوسترون مرتبط باشد. بلوغ زودرس زمانی رخ می دهد که یک پسر با رشد مو در صورت، زیر بغل، یا بخش شرمگاهی و دیگر تغییرات جسمانی پیش از نه سالگی مواجه می شود.   استفاده از مواد مخدر   سطوح بالای تستوسترون ممکن است به واسطه استفاده از مواد مخدر، استروئیدهای آنابولیک، و داروهای دیگر رخ دهد. زنانی که از کلومفین برای تشویق تخم گذاری استفاده می کنند یا روش های درمانی شامل استفاده از استروژن را دنبال می کنند، ممکن است دارای سطوح بالاتر تستوسترون باشند. مردان و زنانی که از داروهای ضد تشنج یا آرام بخش استفاده می کنند نیز ممکن است دارای سطوح بالاتر تستوسترون در بدن خود باشند.   استفاده از مکمل   مصرف مکمل های دارای ویتامین D و روی ممکن است سطح تستوسترون را در بدن افزایش دهد. توجه به رژیم غذایی برای حصول اطمینان از مصرف این مواد مغذی به میزان کافی اهمیت دارد.   چگونه متوجه شویم با سطوخ بیش از حد زیاد تستوسترون مواجه هستیم؟   شما می توانید به علائمی که در ادامه به آنها اشاره شده است، توجه داشته باشید. افزایش سطوح تستوسترون در مقایسه با سطوح عادی ممکن است با بروز برخی علائم همراه باشد.   علائم مردان   سطوح بالای تستوسترون در مردان می تواند به تغییرات جسمانی و احساسی زیر منجر شود:   – افزایش وزن – بروز آکنه – پوست چرب – طاسی – رشد غیرعادی موی صورت – بم شدن صدا – کوچک شدن بیضه ها – میزان کم اسپرم – میزان بالای سلول های خون – افت شناختی – قضاوت ضعیف – پرخاشگری و رفتار مخاطره آمیز – نوسانات خلقی شدید   علائم زنان   سطوح بالای تستوسترون در زنان می تواند به تغییرات جسمانی و احساسی زیر منجر شود:   – رشد بیش از حد موی بدن – رشد غیرعادی موی صورت – بروز آکنه – طاسی – بزرگ شدن کلیتوریس – کوچک شدن اندازه پستان – افزایش توده ماهیچه ای – بم‌تر شدن صدا – چرخه قاعدگی نامنظم – میل جنسی کم – نوسانات خلقی   برخی موارد عدم تعادل یا سطوح بالای تستوسترون در زنان ممکن است به شرایط جدی‌تر مانند ناباروری یا چاقی منجر شود.   منبع : عصر ایران

ادامه مقاله
نشانه‌های هشدار دهنده آمبولی ریه دانستنی ها سلامت دستگاه تنفس علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

نشانه‌های هشدار دهنده آمبولی ریه

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

منبع : عصر ایران   آمبولی ریه شرایطی جدی است که به واسطه مسدود شدن یک رگ خونی در ریه با لخته خون رخ می دهد. لخته خون به طور معمول در قسمت دیگری از بدن، بیشتر مواقع پا، تشکیل شده است. به دلایل نامعلوم لخته خون جدا شده و با عبور از شکم و قلب در نهایت راهی ریه می شود. زمانی که لخته به اندازه شریان یا رگ خونی بزرگ باشد، آن را مسدود کرده و جریان خون به بخشی از ریه متوقف می شود.   به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از “ریدرز دایجست”، در شرایطی که آمبولی ریه می تواند برای هر فردی رخ دهد، به گفته موسسه ملی سلامت آمریکا، برخی افراد احتمال بیشتری دارد با تشکیل لخته خون مواجه شوند که در ادامه می تواند به آمبولی ریه منجر شود. از جمله می توان به آنهایی که به تازگی یک عمل جراحی داشته اند، افراد چاق، افراد مبتلا به سرطان، بیماری قلبی یا ریوی، و افرادی که با شکستگی لگن یا استخوان پا مواجه هستند، اشاره کرد. تولد نوزاد در شش هفته پایانی بارداری نیز می تواند مادر را با خطر بیشتر تشکیل لخته خون مواجه سازد. تنها در آمریکا، حدود ۹۰۰ هزار نفر در سال ممکن است از آمبولی ریه یا شرایط مرتبط با ترومبوز سیاهرگی عمقی رنج ببرند. برای یک چهارم از افراد مبتلا به آمبولی ریه، مرگ ناگهانی نخستین و تنها نشانه ابتلا به بیماری است.   در صورت مصرف قرص های هومورنی ضد بارداری این مطلب را بخوانید   داروهای ضد بارداری خوراکی ترکیبی – حاوی استروژن و پروژسترون – سطوح عوامل لخته کننده را در خون افزایش می دهد. اگرچه میزان خطر اندک است، از هر ۱۰۰۰ زن که داروی ضد بارداری مصرف می کنند، یک نفر در سال دارای لخته خون خواهد بود، اما اگر به یک اختلال لخته شدن خون، مانند ترومبوفیلی، مبتلا هستید، با پزشک خود درباره گزینه های ضد بارداری که تنها حاوی پروژسترون هستند، مانند استفاده از IUD صحبت کنید.   تحرک داشته باشید   اگر خون به خوبی در سیاهرگ های شما پمپاژ نشود، در معرض خطر بیشتری برای تشکیل لخته خون قرار دارید. این می تواند برای افرادی که مدت زمان زیادی را در حالت نشسته سپری می کنند، مانند سفرهای هوایی طولانی یا راننده ها رخ دهد. به طور منظم از جای خود بلند شده و راه بروید تا گردش خون بهبود یابد.   نشانه هشداردهنده: درد یا قرمزی در پاها   برخی بیماران لخته خون را ابتدا در پای خود احساس می کنند. درد، تورم، و قرمزی پوست از نشانه های وجود لخته خون در پا هستند. این شرایط به نام ترومبوز سیاهرگی عمقی شناخته می شود. لخته خون می تواند از پا جدا شده و با سفر در بدن وارد ریه ها شده و محرکی برای آمبولی ریه باشد. در صورت مواجهه با دردهای منقبض کننده ماهیچه، قرمزی پوست یا احساس گرما در پای خود به پزشک مراجعه کنید.   نشانه هشدار دهنده: تنگی نفس   برای برخی بیماران، نخستین نشانه آمبولی ریه پس از ورود لخته خون به ریه شکل می گیرد. شایع‌ترین علامت تنگی نفس است. ظهور این شرایط به طور معمول بسیار سریع است. بیمار ممکن است شب قبل از حال عمومی خوبی برخوردار بوده و صبح روز بعد به ناگاه با دشواری در تنفس مواجه شود.   نشانه هشدار دهنده: سینه درد   آیا زمانی که نفس عمیق می کشید با احساس درد در سینه خود مواجه هستید؟ سینه درد یکی دیگر از نشانه های آمبولی ریه است. زمانی که بخشی از عملکرد ریه در معرض خطر قرار می گیرد، اکسیژن کمتری می تواند به قلب برسد که به درد منجر می شود. درد ممکن است تیز و آزاردهنده باشد و با هر نفس عمیق تشدید شود.   نشانه هشدار دهنده: سرفه خونی یکی از علائم ترسناک آمبولی ریه سرفه ای است که ترکیب خلط و خون را به همراه دارد. این شرایط نسبت به علائم دیگر، مانند تنگی نفس، کمتر رایج است، اما باید توجه شما را به خود جلب کند زیرا می تواند نشانه ای از بیماری ریه، از جمله سرطان ریه، نیز باشد. در صورت مواجهه با سرفه خونی برای بررسی دقیق شرایط به پزشک مراجعه کنید.   نشانه هشدار دهنده: سبکی سر   در حالت عادی، اگر با احساس سرگیجه یا غش مواجه شوید، این شرایط به سرعت بهبود می یابد. اما در صورت ابتلا به آمبولی ریه، سبکی سر ممکن است به بیهوشی منجر شود. مطالعه ای که در نشریه New England Journal of Medicine منتشر شد، نشان داد ۱۷ درصد از بیمارانی که از حملات غش رنج می بردند، دارای یک لخته خون در ریه های خود بودند.   نشانه هشدار دهنده: نگرانی از بروز اتفاقی قریب الوقوع   به گفته کلینیک کلیولند، احساس اضطراب یا ترس ممکن است نشانه ای از آمبولی ریه باشد. از آنجایی که اضطراب می تواند موجب علائم جسمانی، مانند تپش قلب شود، ممکن است با این شرایط مواجه شوید. نشانه هایی که درست به نظر نمی رسند را نادیده نگرفته و در پی دریافت کمک باشید.   نشانه هشدار دهنده: بدون علائم   نیمی از افراد مبتلا به آمبولی ریه هیچ علائمی را تجربه نمی کنند و ممکن است زمانی متوجه بیماری شوند که دیگر خیلی دیر شده است. بسیاری از بیماری ها می توانند هیچ نشانه مشهودی نداشته باشند.   تشخیص دشوار   فهرست علائم آمبولی ریه می تواند شبیه به یک حمله قلبی به نظر برسد. آمبولی ریه برای بیماران و پزشکان بسیار گیج کننده است. این شرایط می تواند همانند سوزش سردل، یک حمله قلبی، نارسایی قلبی، سینه پهلو، و بیماری های دیگر به نظر رسد. در شرایطی که تشخیص بیماری وظیفه شما نیست، اما باید در صورت مواجهه با این علائم به سرعت در پی دریافت کمک پزشکی باشید. بدون در نظر گرفتن دلیلی که در پس تنگی نفس یا سینه درد قرار دارد، باید به مشکل زمینه ای رسیدگی شود.   درمان آمبولی ریه   آزمایش ها از جمله سونوگرافی، اکس ری سینه، سی تی اسکن، یا ام آر آی می توانند به پزشک در تشخیص آمبولی ریه کمک کنند. درمان این شرایط شامل تجویز رقیق کننده های خون، داروهای حل کننده لخته خون، یا عمل های جراحی برای برداشتن یا از بین بردن لخته خون می شوند.   منبع : عصر ایران

ادامه مقاله
درمان سرماخوردگی و همه چیز درباره قرص کلداکس دانستنی ها علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی عوارض جانبی داروها 

درمان سرماخوردگی و همه چیز درباره قرص کلداکس

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

منبع : عصر ایران   سرماخوردگی نوعی عفونت ویروسی یا باکتریایی است که دستگاه تنفسی مانند بینی و گلو را تحت تأثیر قرار می‌دهد. سرماخوردگی بیماری خطرناکی نیست اما احساس ناخوشایندی همچون درد، ضعف و خستگی برای فرد ایجاد کرده و مانع از انجام فعالیت‌های روزانه می‌شود. بسیاری از انواع ویروس‌ها می‌توانند عامل سرماخوردگی باشند. کودکان زیر شش سال بیشتر به سرماخوردگی مبتلا می‌شوند در حالیکه افراد بزرگسال به طور میانگین سالانه دو یا سه بار به این بیماری مبتلا می‌شوند . اکثر افرادی که دچار سرماخوردگی می‌شوند در عرض یک هفته بهبود می‌یابند اما اگر علائم آن پس از این مدت زمان ادامه داشت باید به پزشک مراجعه کرد.   علائم سرماخوردگی   اغلب علائم سرماخوردگی یک تا سه روز پس از آلودگی به ویروس ظاهر می‌شوند. این علائم ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. برخی از آن‌ها عبارتند از: آبریزش بینی گلو درد سرفه احتقان و گرفتگی بینی درد خفیف بدن سردرد عطسه تب احساس ناخوشی و ضعف   درمان دارویی سرماخوردگی   تحقیقات نشان داده که دارویی برای درمان سرماخوردگی مناسب‌تر است که با توجه به شدت و نوع سرماخوردگی و همچنین شرایط بیمار، قدرت اثر متفاوتی داشته باشد. قرص کلداکس یکی از قرص‌های درمان سرماخوردگی است که انواع مختلفی دارد. هر نوع آن با توجه به شرایط بیمار تجویز می‌شود و به همین دلیل عوارض جانبی آن برای بیمار بسیار کم است. در واقع هر نوع قرص کلداکس از درصدهای متفاوتی از ترکیبات دارویی ضد تب، ضد احتقان، ضد سرفه و … تشکیل شده است. با تجویز نوع مناسب قرص کلداکس، بیمار دوزهای کافی و مناسبی را جهت درمان خود دریافت می‌کند و در نتیجه مصرف قرص کلداکس در صورت مصرف صحیح عوارضی نخواهد داشت. در این مطلب قصد داریم بطور کامل اطلاعات دارویی قرص‌های کلداکس را به تفکیک بررسی و معرفی نماییم. تا انتهای مطلب همراه ما باشید تا با انواع قرص کلداکس و موارد مصرف آن و همچنین عوارض جانبی قرص کلداکس آشنا شوید.   انواع قرص کلداکس و ترکیبات دارویی آن‌ها   همانطور که گفته شد، قرص‌های سرماخوردگی کلداکس انواع مختلفی دارند. در ادامه به انواع مختلف قرص کلداکس و ترکیبات دقیق دارویی آن‌ها می‌پردازیم.   ترکیبات کلداکس سینوس و آلرژی: این نوع از کلداکس در درمان علائم سینوزیت، آلرژی و رفع حساسیت و آبریزش بینی مؤثر است و ترکیبات آن عبارتند از:   استامینوفن: ۵۰۰ میلی گرم فنیل افرین هیدروکلراید: ۵ میلی گرم دیفن هیدرامین هیدروکلراید: ۲۵ میلی گرم ترکیبات کلداکس روز و کلداکس شب: به دلیل ترکیب دارویی موجود در آن، این نوع قرص کلداکس علاوه بر اینکه سرفه را تسکین می‌دهد، هنگام شب موجب راحتی خواب بیمار می‌شود. ترکیبات هر دو نوع کلداکس روز و شب عبارت است از:   کلداکس روز (زرد رنگ): استامینوفن: ۵۰۰ میلی گرم فنیل افرین هیدروکلراید: ۵ میلی گرم دکسترومتورفان: ۱۵ میلی گرم کلداکس شب (آبی رنگ): استامینوفن: ۵۰۰ میلی گرم فنیل افرین هیدروکلراید: ۵ میلی گرم دکسترومتورفان: ۱۵ میلی گرم کلرفنیرامین مالئات: ۲ میلی گرم ترکیبات کلداکس آنفولانزا: این نوع کلداکس جهت رفع گرفتگی و احتقان بینی بسیار مؤثر بوده و در طول روز نیز هیچگونه احساس خواب آلودگی در فرد ایجاد نمی‌کند. ترکیبات دارویی کلداکس آنفولانزا عبارتند از: استامینوفن: ۵۰۰ میلی گرم فنیل افرین هیدروکلراید: ۵ میلی گرم کدام نوع کلداکس برای درمان سرماخوردگی شما مناسب است؟   کلداکس سینوس و آلرژی: اگر سرماخوردگی شما همراه با درد و تب است، دچار آبریزش و گرفتگی بینی، عطسه و علائم آلرژی هستید و قصد دارید که هر چه سریع‌تر درمان شوید، کلداکس سینوس و آلرژی مناسب شرایط شماست و پیشنهاد می‌شود که این قرص را با اولویت بالاتری مصرف نمایید.   کلداکس روز و شب: اگر درد و تب دارید، بینی شما دچار گرفتگی و احتقان شده است، سرفه‌های زیادی دارید، در طول روز فرصت کافی برای استراحت در منزل را ندارید و می‌خواهید که در طول شب استراحت عمیقی داشته باشید، مصرف کلداکس روز و شب به شما پیشنهاد می‌شود.   کلداکس آنفولانزا: اگر درد و تب دارید، بینی شما دچار گرفتگی و احتقان شدید شده است و باید به کارهای روزانه خود نیز رسیدگی کنید، کلداکس آنفولانزا بهترین انتخاب برای شماست.   افراد بزرگسال و کودکان بالای ۱۲ سال می‌توانند هر شش ساعت یک عدد قرص مصرف کنند.   عوارض جانبی قرص‌های کلداکس چیست؟   اگر چه  قرص کلداکس همانند بسیاری از داروها، بدون نسخه پزشک قابل تهیه است اما بهتر است قبل از مصرف هر نوع دارویی با پزشک خود مشورت کنید زیرا در برخی موارد ممکن است که بیمار به ترکیبات شیمیایی داروی مورد نظر حساسیت داشته باشد یا بر اثر ابتلا به بیماری‌های خاص، واکنش‌ خطرناکی به دارو داشته باشد. با توجه به اینکه قرص کلداکس نیز از این قاعده مستثنی نیست اما در واقع عوارض جانبی خطرناک برای قرص کلداکس شناخته نشده است و فقط ممکن است در برخی موارد، فرد به ترکیبات دارویی آن حساسیت نشان دهد. پس برای اطمینان از اینکه با مصرف قرص کلداکس دچار هیچگونه عوارض جانبی نخواهید شد حتماً با پزشک خود مشورت نمایید. پزشک با بررسی وضعیت جسمانی و سابقه پزشکی شما قادر خواهد بود که احتمال بروز حساسیت شما به ترکیبات دارویی را تشخیص دهد. همچنین از مصرف خودسرانه قرص کلداکس در دوران بارداری و شیردهی حتماً خودداری نمایید. منابع https://www.codral.com.au https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/common-cold/symptoms-causes/syc-20351605 https://www.abidipharma.com     منبع : عصر ایران

ادامه مقاله
درمان و علائم سندرم روده تحریک پذیر چیست؟ دانستنی ها سلامت دستگاه گوارش علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

درمان و علائم سندرم روده تحریک پذیر چیست؟

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

فردا   در این مطلب اطلاعاتی درباره درمان گیاهی سندرم روده تحریک پذیر، سندرم روده تحریک پذیر و لاغری، درمان دارویی سندرم روده تحریک پذیر، مواد غذایی مفید برای سندرم روده تحریک پذیر، درمان قطعی سندرم روده تحریک پذیر، درمان سندروم روده تحریک پذیر، رازیانه و روده تحریک پذیر و آزمایش سندروم روده تحریک پذیر می‌خوانید.   سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر میلیون‌ها نفر را آزار می‌دهد، و درمان آن نیز همیشه آسان نیست. پزشک از شما درباره‌ی نشانه‌های آن می‌پرسد و بدن‌تان را معاینه می‌کند. پزشک‌ها می‌توانند از آزمایش‌هایی استفاده کنند که دقیقاً مشخص می‌کند آیا این سندروم ناشی از مسمومیت غذایی است یا نه، اما معمولاً برای تشخیص نوع مزمن این اختلال، از یک مجموعه دستورالعمل پیروی می‌کنند که به نام معیار تشخیصی رم شناخته می‌شود. ممکن است پزشک از شما سوال‌های حساسیت‌برانگیزی بپرسد، اما یادتان باشد که قصد او تنها کمک به شما است. اگر نشانه‌های شدیدی ، مثل کاهش وزن ناگهانی، داشته باشید، احتمالاً پزشک از شما می‌خواهد که آزمایش‌های بیشتری بدهید تا احتمال دیگر بیماری‌ها را نیز بررسی کند. ۱. معاینه‌ بدنی   ۱. به پزشک نشانه‌های بیماری خود را بگویید. پزشک می‌تواند با شنیدن نشانه‌ها و سابقه‌ی درمانی و همچنین با انجام معاینه‌ی بدنی تشخیص دقیق‌تری بدهد. نشانه‌ی اصلی سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر عبارت است از درد شکمی ناشی از کارکردن شکم. از دیگر نشانه‌ها می‌توان به نیاز ناگهانی و شدید به دستشویی‌رفتن، اسهال، و یبوست اشاره کرد. • استفراغ به‌صورت مرتب، کاهش وزن ناگهانی، و مشاهده‌ی خون در مدفوع ممکن است ناشی از مشکلات دیگری باشد، بنابراین، اگر به این نشانه‌ها دچار هستید، احتمال دارد که پزشک دستور به انجام آزمایشات دیگری بدهد. ۲. درباره‌ی سابقه‌ی خانوادگی خود توضیح دهید. بگذارید پزشک بداند که آیا در خانواده‌ی شما هیچ‌وقت برای کسی تشخیص سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر یا دیگر اختلالات روده‌ای داده‌اند یا نه. به او درباره‌ی سابقه‌ی خانوادگی خود در زمینه‌ی حساسیت غذایی بگویید، مثلاً اینکه آیا کسی در خانواده‌ی شما دچار بیماری سلیاک بوده یا به لاکتوز حساسیت داشته یا نه. ۳. به پزشک از استرس‌ها و دیگر اتفاقات زندگی خود بگویید. استرس شدید ممکن است منجر به سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر شود. به‌علاوه، بین این سندروم و افسردگی و اضطراب نیز ارتباط وجود دارد، بنابراین، اگر مشکوک به ارتباطی میان سلامت روانی و مشکلات شکمی خود هستید، به پزشک‌تان اطلاع دهید. ۴. از پزشک بخواهید ناهنجاری‌های بدنی شما را بررسی کند. او شکم را برای نفخ و یافتن نقاط حساس یا دردناک بررسی می‌کند. همچنین با گوشی طبی بررسی می‌کند که آیا صدایی غیرعادی از شکم شما برمی‌خیزد یا نه تا بتواند احتمال دیگر مشکلات، مثل انسداد روده، را کنار بگذارد. ۲. استفاده از معیار تشخیصی رم ۱. نشانه‌های بیماری‌تان را از پزشک مخفی نکنید. پزشک از شما می‌خواهد نشانه‌های مشکل خود را با جزئیات شرح دهید تا آن‌ها را با معیارهای رم تطبیق دهد و ببیند که آیا شما دچار سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر شده‌اید یا خیر. شاید برای‌تان سخت باشد که درباره‌ی دستشویی‌رفتن و دیگر موضوعات حساسیت‌برانگیز صحبت کنید، ولی یادتان باشد که پزشک آنجا نشسته است تا به شما کمک کند. راحت باشید و اطلاعات مربوطه را با جزئیات و دقت بیان کنید. به‌این‌ترتیب، پزشک می‌تواند تشخیص صحیحی بدهد. ۲. به پزشک بگویید که هرچندوقت‌یک‌بار درد شکمی دارید. طبق معیارهای تشخیصی رم، بیمار باید به‌مدت سه ماه حداقل یک‌بار در هفته در ناحیه‌ی شکم‌اش درد احساس کند. اگر درد شما با این معیار همخوانی داشت، پزشک از شما سوالاتی خواهد پرسید تا ببیند که آیا مشکل شما با دیگر معیارهای رم نیز مطابقت دارد یا خیر. • اگر به‌مدت سه ماه در هر هفته یک بار احساس درد داشته باشید و حداقل دو معیار دیگر هم در موردتان صدق کند، به‌احتمال زیاد پزشک تشخیص سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر خواهد داد. ۳. سعی کنید به‌خاطر بیاورید که دستشویی‌رفتن چه تاثیری روی درد داشته است. اگر شکم‌تان درست قبل از اینکه به دستشویی بروید درد می‌گیرد، پزشک‌تان را در جریان آن بگذارید. اگر بعد از دستشویی‌رفتن احساس بهتری دارید، این را هم به او بگویید. • طبق معیار رم، دردی که به یک صورتی به دستشویی‌رفتن ارتباط پیدا کند یکی از نشانه‌های سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر است. ۴. هر تغییری را که در روال دستشویی‌رفتن‌تان اتفاق افتاده با پزشک در میان بگذارید. مثلاً، ممکن است وقتی در شکم‌تان درد احساس می‌کنید، نیاز فوری به دستشویی‌رفتن پیدا کنید. شاید به‌طور معمول روزی یک بار به دستشویی می‌روید، اما وقتی درد دارید مجبور باشید روزی ۳ بار به آنجا بروید. از دیگر تغییرات می‌توان به زورزدن، اسهال، و یبوست اشاره کرد. • تغییراتی که به‌خاطر درد در دستشویی‌رفتن اتفاق می‌افتد یکی دیگر از نشانه‌های سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر است. ۵. هر تغییری را که در ظاهر و شکل مدفوع اتفاق افتاده شرح دهید. علاوه بر اینکه به پزشک درباره‌ی اسهال یا روان‌بودن مدفوع می‌گویید، اگر در آن مخاط دیدید (شبیه چیزی شفاف روی مدفوع)، این را هم به او بگویید. اگر موقع دردداشتن مدفوع‌تان ظاهر متفاوتی پیدا می‌کند، احتمال اینکه مشکل شما سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر باشد زیاد است. • اگر نشانه‌های دیگری مثل کاهش یا افزایش وزن ناگهانی، استفراغ مرتب، تب، یا وجود خون در مدفوع داشته باشید، شاید پزشک لازم ببیند که آزمایش‌های دیگری نیز از شما بگیرد. این کار برای این است که مطمئن شود شما مشکل جدی‌تری، مثلاً سندروم التهاب روده، ندارید. ۳. ردکردن دیگر احتمالات ۱. آزمایش هموگرام (شمارش کامل خون یا CBC) بدهید. ممکن است پزشک برای اطمینان بیشتر از شما بخواهد آزمایش خون بدهید. با آزمایش خون می‌توان به مشکلاتی مثل کم‌خونی، عفونت، و دیگر ناهنجاری‌ها پی برد. نتیجه‌ی آزمایش خون به پزشک کمک می‌کند تا بین سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر و مشکلات دیگر تشخیص درستی بدهد. ۲. اگر در هضم بعضی غذاها مشکل دارید، آن را با پزشک در میان بگذارید. اگر درد شکم‌تان بعد از خوردن بعضی غذاهای خاص به‌وجود می‌آید، پزشک می‌تواند دستور آزمایش‌هایی را بدهد که با آن‌ها متوجه می‌شوید آیا به لاکتوز حساسیت دارید، یا مبتلا به بیماری سلیاک هستید، یا اینکه نارسایی دیگری دارید. اگر در خانواده‌ی خود سابقه‌ی بیماری سلیاک یا دیگر نارسایی‌ها را داشته باشید، پزشک احتمالاً دستور انجام بعضی آزمایش‌های دیگر را هم می‌دهد. ۳. برای رشد بیش‌ازاندازه‌ی باکتری‌ها، درخواست آزمایش تنفس بدهید. نتیجه‌ی آزمایش می‌تواند بگوید که آیا در روده‌ی کوچک‌تان بیش‌ازاندازه باکتری وجود دارد یا نه. اگر قبلاً عمل جراحی داشته‌اید، یا دیابت، یا مشکلی که هضم را کند می‌کند، احتمال اینکه باکتری‌ها رشد بیش‌ازاندازه‌ای داشته باشند بیشتر است. ۴. در صورت توصیه‌ی پزشک، آزمایش مدفوع بدهید. ممکن است پزشک، برای اینکه احتمال انگل یا عفونت باکتریایی را رد کند، دستور آزمایش مدفوع بدهد. تحلیل نمونه‌ی مدفوع می‌تواند به تشخیص دیگر مشکلات نیز کمک کند، مشکلاتی مثل کولیت زخمی (کولیت اولسروز) و بیماری کرون. ۵. درباره‌ی آزمایشاتی مثل سیگموئیدوسکوپی،کولونوسکوپی و اوسوفاژوگاسترودوداندوسکوپی با پزشک حرف بزنید. اگر دردهای ناگهانی در شکم‌تان احساس می‌کنید یا در مدفوع‌تان خون می‌بینید یا وزن‌تان کاهش پیدا کرده، پزشک از شما خواهد خواست که آزمایش عکس‌برداری انجام دهید. در این آزمایش‌ها، روده و راست‌روده‌ی شما بررسی می‌شود تا مبادا پولیپ یا زخم یا بافت‌های تحریک‌شده داشته باشید. • اگر بیش از ۵۰سال دارید، چه این نشانه‌ها را داشته باشید و چه نداشته باشید، احتمالاً پزشک به شما توصیه می‌کند که غربالگری سرطان روده‌ی بزرگ نیز انجام دهید.   فردا

ادامه مقاله
دلایل درد لگن در مردان چیست دانستنی ها علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

دلایل درد لگن در مردان چیست

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

احساس در ناحیه لگن در مردان می تواند به دلایل مختلف، مانند عفونت های دستگاه ادراری و التهاب پروستات شکل بگیرد. این مسائل نسبتا شایع هستند. به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از “مدیکال نیوز تودی”، لگن درد اغلب به همراه علائم دیگر رخ می دهد. درمان این شرایط به دلیل آن بستگی دارد، از این رو، بررسی دقیق شرایط در هر مورد الزامی است. عفونت دستگاه ادراری عفونت دستگاه ادراری، عفونتی باکتریایی است که در دستگاه ادراری که شامل مجرای پیشاب، مثانه، حالب و کلیه ها می شود، رخ می دهد. عفونت های دستگاه ادراری شرایطی شایع هستند و یکی از علائم اصلی آنها احساس درد در قسمت پایینی شکم یا لگن است. از علائم دیگر می توان به موارد زیر اشاره کرد: – احساس سوزش هنگام دفع ادرار – تکرر ادرار – تغییر در رنگ و بوی ادرار – تب یا لرز – درد در بخش هایی مانند پهلوها یا کمر پزشک برای درمان عفونت دستگاه ادراری آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. بیماری های آمیزشی برخی بیماری های منتقله از طریق رابطه جنسی، مانند سوزاک و کلامیدیا، نیز می توانند موجب احساس درد در ناحیه لگن شوند. از علائم این شرایط می توان به موارد زیر اشاره کرد: – درد در ناحیه لگن – التهاب در مجرای پیشاب – ترشح از آلت تناسلی کلامیدیا ممکن است رکتوم یا مقعد را عفونی سازد که می تواند موجب احساس درد در این بخش ها نیز شود. شرایطی به نام لنفوگرانولوما ونروم در نتیجه انواع متفاوتی از باکتری های مسبب کلامیدیا شکل می گیرد. این شرایط ممکن است به لگن دردی که درمان آن دشوار است منجر شود. لنفوگرانولوما ونروم می تواند موجب التهاب مقعد و رکتوم در مردان دگرباش شود. سوزاک نیز ممکن است موجب علائمی مانند درد و ترشح از آلت تناسلی شود. اگر این بیماری رکتوم را تحت تاثیر قرار داده باشد می تواند موجب ترشح از مقعد یا دفع مدفوع دردناک شود. پروستاتیت پروستاتیت یا التهاب پروستات می تواند به واسطه یک عفونت باکتریایی در این اندام شکل بگیرد. باکتری ها می توانند از طریق مجرای پیشاب وارد پروستات شوند و تکثیر آنها می تواند موجب احساس درد در ناحیه لگن، کشاله ران و کمر شود. پروستاتیت حاد می تواند موجب ناراحتی در آلت تناسلی مردان یا بیضه ها شود. درد ممکن است با علائم دیگر از جمله موارد زیر همراهی شود: – احساس سوزش هنگام دفع ادرار – تب – لرز – حالت تهوع و استفراغ – دشواری در دفع ادرار – تکرر ادرار – انسداد ادرار یا ناتوانی در دفع ادرار – جریان ضعیف یا منقطع ادرار – بیدار شدن چند باره هنگام شب برای دفع ادرار – انزال دردناک یک عفونت باکتریایی در پروستات می تواند شرایطی جدی باشد و هر فردی با این علائم باید کمک پزشکی فوری دریافت کند. پزشک برای درمان این شرایط آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. پروستاتیت باکتریایی مزمن پروستاتیت باکتریایی مزمن یک عفونت عود کننده پروستات است. علائم این شرایط مشابه با پروستاتیت باکتریایی حاد هستند، اگرچه ممکن است از شدت کمتری برخوردار باشند. پزشک به طور معمول با دوز کم از آنتی بیوتیک یا ترکیبی از آنها در بلند مدت اقدام به درمان این شرایط خواهد کرد. اگر پروستاتیت باکتریایی مزمن موجب دشواری در دفع ادرار شود، پزشک ممکن است داروهایی به نام مسدودکننده های آلفا را برای کمک به آرامش مثانه و ماهیچه ای مجاور آن تجویز کند تا بدن ادرار را راحت‌تر دفع کند. در برخی موارد ممکن است به انجام عمل جراحی نیاز باشد. پروستاتیت غیر باکتریایی التهاب پروستات که در بلند مدت ادامه می یابد ممکن است به واسطه پروستاتیت غیر باکتریایی شکل گرفته باشد که نوعی سندرم درد لگنی مزمن است. پزشکان درباره دلیل قطعی این شرایط به نتیجه نرسیده اند. از آنجایی که درد از عاملی غیر از عفونت باکتریایی سرچشمه می گیرد، برای درمان آن نیازی به تجویز آنتی بیوتیک نیست. داروهای مختلف می توانند به مدیریت علائم و تسکین درد ناشی از این شرایط کمک کنند. پروستاتیت التهابی بدون علامت پروستاتیت می تواند تقریبا بدون هیچ علائمی باشد. آزمایش های خون ممکن است تعداد بالای گلبول های سفید خون را نشان دهند و پزشک پیش از تشخیص احتمال ابتلا به سرطان پروستات را بررسی خواهد کرد. فتق درد ناگهانی در قسمت پایینی شکم ممکن است نشانه ای از فتق باشد. فتق زمانی شکل می گیرد که یک تکه بافت یا روده از یک نقطه ضعیف در ماهیچه ها بیرون می زند. این شرایط اغلب توده ای کوچک و دردناک را در محل شکل می دهد. هنگام کشیدگی ماهیچه مانند زمان خندیدن، سرفه یا بلند کردن یک شی، درد می تواند تشدید شود. با افزایش سن و تضعیف ماهیچه ها، مردان بسیاری ممکن است فتق را تجربه کنند. عمل جراحی تنها گزینه درمانی برای این شرایط محسوب می شود و برای پیشگیری از عوارض شدیدتر ضروری است. سندرم روده تحریک پذیر سندرم روده تحریک پذیر به طور معمول موجب علائمی در روده می شود که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد: – گرفتگی های ماهیچه ای دردناک – نفخ – اسهال – یبوست – مخاط در مدفوع پزشک ممکن است تغییرات در سبک زندگی و رژیم غذایی را برای کمک به تسکین شرایط توصیه کرده و برخی داروها که به کنترل برخی علائم کمک می کنند را تجویز کند. آپاندیسیت آپاندیس اندامی کوچک در سمت راست بدن است و التهاب آن می تواند موجب لگن درد شود. از دیگر نشانه های آپاندیسیت می توان به موارد زیر اشاره کرد: – تب – بی اشتهایی – حالت تهوع و استفراغ – تورم در قسمت پایینی شکم اگر درد تیز در قسمت پایین سمت راست شکم با هر یک از علائم بالا همراهی می شود، دریافت کمک پزشکی فوری ضروری است. ممکن است برای درمان آپاندیسیت به انجام عمل جراحی نیاز باشد. سنگ های ادراری سنگ های ادراری زمانی که املاح و مواد معدنی، مانند کلسیم، در ادرار انباشته می شوند، شکل می گیرند و بدن در دفع آنها با دشواری مواجه می شود. این مواد معدنی می توانند با هم ترکیب شده و به سنگ های ادراری تبدیل شوند. سنگ های اداری زمانی که بدن برای دفع آنها تلاش می کند موجب بروز علائمی می شوند و درد در ناحیه لگن یا کمر یکی از موارد شایع است. از علائم دیگر می توان به دشواری در دفع ادرار و وجود خون در ادرار اشاره کرد. پزشک ممکن است داروی مسکن برای کمک به عبور سنگ ها تجویز کند و همچنین، برخی داروها برای شکستن سنگ ها تجویز خواهند شد. در برخی موارد، سنگ های بزرگ‌تر نیازمند انجام عمل جراحی هستند. سیستیت سیستیت به التهاب مثانه گفته می شود که به طور کلی از یک عفونت سرچشمه می گیرد. سیستیت موجب درد در ناحیه لگن می شود و با علائم دیگر مانند موارد زیر همراهی می شود: – دشواری در دفع ادرار – جریان ضعیف ادرار – تکرر ادرار – احساس سوزش هنگام دفع ادرار – وجود خون در ادرار – تغییرات در ظاهر یا بوی ادرار پزشک به طور معمول یک دوره کوتاه مصرف آنتی بیوتیک را برای درمان عفونت مثانه تجویز خواهد کرد. باریک شدن مجرای پیشاب باریک شدن مجرای پیشاب دفع ادرار را دشوار می سازد. افزون بر درد در قسمت پایینی شکم، از دیگر علائم این شرایط می توان به موارد زیر اشاره کرد: – درد هنگام دفع ادرار – دشواری در دفع ادرار – نشت ادرار – وجود خون یا ادرار در مایع منی – از دست رفتن کنترل مثانه درمان به طور معمول شامل انجام عمل جراحی می شود. هایپرپلازی خوش خیم پروستات هایپرپلازی خوش خیم پروستات زمانی رخ می دهد که غده پروستات به واسطه دلیلی به جز سرطان بزرگ شده باشد. با بزرگ شدن پروستات، این غده بر مجرای پیشاب فشار وارد می کند. این شرایط می تواند موجب دشواری در دفع ادرار و احساس درد در ناحیه لگن شود. در نهایت، ماهیچه های مثانه ممکن است تضعیف شده و علائم وخیم‌تر شوند. درمان ممکن است شامل تغییرات سبک زندگی، داروها و عمل جراحی شود. چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم اگرچه لگن درد شرایطی شایع است، اما اگر درباره دلیل و منبع این شرایط اطمینان ندارید باید برای بررسی دقیق به پزشک مراجعه کنید. حتی اگر دلیل درد مشخص است، در صورت بروز هرگونه تغییر، مانند افزایش شدت علائم، بهتر است برای ارزیابی بهتر شرایط به پزشک مراجعه کنید.   عصر ایران

ادامه مقاله
علائم تومور مغزی در زنان چیست اخبار سلامت زنان دانستنی ها علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

علائم تومور مغزی در زنان چیست

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

علائم تومور مغزی در زنان   زنانی که دچار تومور مغزی می‌شوند علائمی مانند سردرد به همراه حالت تهوع را به همراه دارند. ۵۰ درصد از زنانی که تومور مغزی دارند، از قبل دچار سردرد شده بودند، البته باید در نظر داشت که سردرد، تهوع و استفراغ علائم چیزهای دیگری مانند بارداری نیز هستند. تومورهای مغزی علائم دیگری نیز ایجاد می‌کند که بر روی زندگی روزانه تاثیر سوء دارد. افزایش فشار درون جمجمه باعث تاری دید و از دست دادن تعادل در زنان می شود، همچنین تشنج‌های کوتاه در زنان به مدت ۲ تا ۳ دقیقه باعث از دست دادن کنترل عملکرد جسمانی و سرطان مغز می‌شود. عصر ایران برای مطالعه این مقاله کلیک کنید

ادامه مقاله
علائم عفونت ریه در کودکان چیست دانستنی ها سلامت دستگاه تنفس علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

علائم عفونت ریه در کودکان چیست

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

علائم بسته به سن و علت پنوموني متفاوت است، اما ميتواند شامل موارد زير باشد: تنفس سریع تنفس با صدای خس خس سخت نفس کشیدن ، می تواند شامل حرکت ماهیچه های بین دنده ها باشد تب سرفه کردن بینی گرفته لرز استفراغ درد قفسه سینه درد شکم فعالیت کمتر از دست دادن اشتها (در بچه های بزرگتر) یا تغذیه نامناسب (در نوزادان)، که ممکن است منجر به کم آبی شود در موارد شدید، کبودی لب و ناخن ها اگر پنومونی در قسمت پایین ریه ها در نزدیکی شکم باشد، فرد ممکن است تب و درد شکمی یا استفراغ داشته باشد، اما هیچ مشکل تنفسی نداشته باشد. برای مطالعه این مقاله کلیک کنید

ادامه مقاله
علائم و نشانه های آبله مرغان چیست دانستنی ها علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

علائم و نشانه های آبله مرغان چیست

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

علائم و نشانه های آبله مرغان خارش سطحی پس از یک روز تب درد شکمی یا احساس ناخوشی همگانی که ۲-۱ روز به درازا می‌کشد. بثورات پوستی که کم و بیش در هر جای بدن می‌تواند پدید آید مانند روی پوست سر، داخل دهان، بینی، گلو. تاول‌ها ممکن است در نواحی پوست گسترده شده باشند اما در دست و پا کمتر ظاهر می‌شوند. تاول‌ها در ۲۴ ساعت می‌ترکند. هر ۴-۳ روز مجموعه‌هایی از تاول‌های جدید به وجود می‌آیند. بثورات ابتدا روی تنه، سپس سر و صورت و با شیوع کمتری روی دست و پا ظاهر می‌شوند. خارش به‌طور تقریبی در همه بیماران وجود دارد. در بزرگسالان یک سری نشانه مانند آنفلوآنزا نیز وجود دارد.   چهار درمان خانگی برای آبله مرغان   ۱- تسکین پوست تحریک شده :   می توانید سطح پوست را با حمام های آب ولرم مرطوب نگه دارید.   ۲- استفاده از کمپرس سرد :   می توانید از کمپرس سرد برای کاهش التهاب و خارش پوست استفاده کنید.   ۳- تقویت سیستم ایمنی بدن:   با مصرف غذاها و میوه های دارای ویتامین ها و مواد مغذی سیستم ایمنی بدن را تقویت کنید.   ۴- کاهش تب و درد :   در طی بیماری آبله مرغان هرگز از آسپیرین استفاده نکنید! برای کاهش درد و تب می توانید از سایر مسکن ها مانند استامینوفن و ایبوپروفن با مشورت پزشک استفاده نمایید.     برای مطالعه این مقاله کلیک کنید

ادامه مقاله
علائم پاره شدن کیسه آب اطراف جنین چیست دانستنی ها سلامت مادر و فرزند علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

علائم پاره شدن کیسه آب اطراف جنین چیست

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

علائم پاره شدن کیسه آب جنین :   خروج مایع آمنیوتیک از واژن به صورت ناگهانی و یا قطره‌قطره و کوچک شدن رحم به صورت یک‌باره یا به تدریج برای تشخیص باید مادر باردار معاینه شود تا پزشک مطمئن شود که خروج مایع به خاطر بی‌اختیاری ادرار یا دفع توده موکوسی نمی‌باشد . برای مطالعه این مقاله کلیک کنید

ادامه مقاله
علائم مسمومیت بارداری یا پره‌اکلامپسی چیست اخبار سلامت زنان دانستنی ها سلامت مادر و فرزند علائم و نشانه بیماری ها و شرایط بهداشتی 

علائم مسمومیت بارداری یا پره‌اکلامپسی چیست

برای مشاهده مقاله کامل کلیک کنید

علاوه بر تورم، پروتئین در ادرار و فشار خون بالا، علائم پره اکلامپسی می تواند شامل موارد زیر باشد: افزایش سریع وزن ناشی از افزایش قابل توجه مایعات بدن. درد شکم سردرد شدید تغییر در رفلکس ها کاهش ادرار یا عدم ادرار. سرگیجه استفراغ بیش از حد و حالت تهوع تغییر در بینایی برای مطالعه این مقاله کلیک کنید

ادامه مقاله
  • صفحه 1 از 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • >