زولبیااخبار کوتاه سلامتی 

توصیه‌های طب ایرانی ویژه روزه‌داران و اهمیت خوردن سحری

توصیه‌های طب ایرانی ویژه روزه‌داران و اهمیت خوردن سحری
۵ (۱۰۰%) ۱ vote

توصیه‌های طب ایرانی ویژه روزه‌داران

به گزارش خبرگزاری مهر، دکتر محمود خدادوست، در نشست آموزشی با موضوع «توصیه‌های طب ایرانی ویژه روزه‌داران»، با اشاره به دعای ۲۳ صحیفه سجادیه گفت: در بخشی از این دعا، آمده است: «بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا عافیت ده، عافیتی کفایت‌کننده و شفابخش و عالی و افزاینده، عافیتی که از آن درتن من تندرستی زاید، عافیت این جهانی و آن جهانی» و این تاییدی است بر فراتر بودن ابعاد تندرستی از بعد جسمانی و روانی که باید به تمام ابعاد آن توجه شود.

وی با تاکید بر تاثیر بدن بر نفس و تاثیر بیشتر نفس بر بدن به نقل از سید اسماعیل جرجانی، افزود: رازی نیز در کتاب الحاوی آورده است که حتی اگر طبیب متوجه شد که امیدی به ادامه حیات و زندگی بیمار نیست، حق ندارد از روی ناامیدی با او صحبت کند و این صرف نظر از اعتقاد به اینکه مرگ و زندگی دست خدا است، به دلیل تاثیر بالای نفس بر بدن که به بهبود شرایط بیمار، کمک می‌کند.

 

بهترین هضم در هنگام خواب

 

مدیر کل دفتر طب ایرانی وزارت بهداشت با اشاره به اینکه بهترین هضم در هنگام خواب اتفاق افتاده و بی‌خوابی سبب ایجاد خشکی می‌شود، بر توجه به اهمیت خواب شبانه در ماه مبارک رمضان تاکید کرد و گفت: بین زمان خوردن غذا تا خوابیدن، باید فاصله باشد که این فاصله بسته به نوع غذای مصرفی و نوع هضم در هر فرد، متغیر است، اما به طور متوسط، در نظر گرفتن حداقل دو ساعت فاصله زمانی، توصیه می‌شود و باید برنامه غذایی در وعده افطار را بر اساس آن تنظیم کرد.

 

اهمیت خوردن سحری

 

وی با تاکید بر اهمیت خوردن سحری برای جلوگیری از بروز ضعف در طول روزه‌داری، افزود: توصیه حکمای طب ایرانی، خوردن غذا در هنگام وجود اشتهای صادق و نه صرف پر کردن وعده‌های غذایی معمول است که برای ایجاد این اشتها در وعده سحر، خوردن افطاری سبک در حد نان و پنیر و سبزی یا گردو و نخوردن شام با توجه به فاصله کوتاه بین افطار تا سحر، توصیه می‌شود.

ننوشیدن آب و مایعات سرد

 

مشاو وزیر بهداشت بازکردن روزه با آب ولرم و خرما و یا آب ولرم و یک قاشق عسل را بهترین انتخاب دانست و با تاکید بر ننوشیدن آب و مایعات سرد به عنوان اولین گزینه برای این منظور و رفع عطش، گفت: در هنگام گرسنگی و ایجاد اشتهای واقعی، حرارت معده بالا رفته و آماده هضم غذا می‌شود که با توجه به ساعات طولانی روز و گرسنگی طولانی‌مدت در ماه رمضان، در هنگام افطار، معده در اوج حرارت خود قرار دارد و به عنوان اولین انتخاب برای بازکردن روزه، باید از ماده‌ای استفاده شود که هم کمی حرارت معده را کاهش داده و به تعادل برساند و هم با کاهش ناگهانی آن، سبب اختلال در هضم غذای بعدی و ایجاد نفخ نشود.

یبوست یکی از مشکلات شایع روزه‌داری است

 

وی با اشاره به اینکه به دلیل گرمای هوا و نخوردن آب در طول روز، یبوست یکی از مشکلات شایع روزه‌داری است و باید از بروز آن که در طب ایرانی به نام «ام‌المراض» معروف است، جلوگیری کرد، افزود: خوردن سبزی در وعده افطار برای کمک به اجابت مزاج توصیه می‌شود، اما در سحر، استفاده از سبزی پخته مناسب است، چراکه مصرف سبزی خام، میزان عطش در طول روز را افزایش می‌دهد.

خدادوست با اشاره به قاعده کلی ضعیف بودن هضم معده در فصل تابستان و برعکس، تجربه بهترین هضم در فصل زمستان، تاکید کرد: غذاهای سنگین مانند هلیم، شله‌زرد، کله‌پاچه و آش، در توان هضم معده در فصول گرم نیستند و با توجه به تقارن ماه مبارک رمضان در سال‌های اخیر با روزهای گرم سال، باید تا حد امکان از زیاده‌روری در مصرف این نوع غذاها در وعده افطار، پرهیز کرد.

عرق کاسنی و شاه‌تره

 

این متخصص طب ایرانی، عرق کاسنی و شاه‌تره را در ترکیب با هم، معتدل و مقوی معده دانسته و با توصیه به مصرف آن در وعده افطار و سحر برای جلوگیری از بروز تشنگی در طول روزه‌داری، افزود: می‌توان یک قاشق چای‌خوری تخم غرفه را در یک نعلبکی ریخته و دو قاشق غذاخوری دوغ به آن اضافه کرد تا به خود جذب کنند و سپس تخم خرفه‌ها را نیز به ترکیب عرق کاسنی و شاه‌تره افزود تا اثر ضد عطش این ترکیب را افزایش دهد.

وی همچنین، مصرف فالوده خیار، سنکجبین یا هندوانه، سکنجبین را که از مخلوط رنده‌شده این دو میوه با سکنجبین به دست می‌آید، برای رفع تشنگی توصیه کرد و گفت: پرهیز از مصرف غذاهای تند، سرخ‌کرده و چرب در وعده سحر و کاهش فعالیت فیزیکی و ورزش، به خصوص در ساعات گرم روز نیز برای پیشگیری از بروز تشنگی در طول روز، موثر است.

منع خوابیدن در طول روز

 

مدیر کل دفتر طب ایرانی وزارت بهداشت با تاکید بر منع خوابیدن در طول روز به عنوان یک قاعده کلی در طب ایرانی و تنها مناسب بودن خواب قیلوله در روزهای طولانی تابستان که برخلاف تصور معمول، زمان آن قبل از ناهار است، افزود: به دلیل روزه‌داری و نخوردن غذا در ماه مبارک رمضان، خوابیدن در طول روز برای تقویت قوای بدنی و بازگرداندن رطوبت به بدن، به خصوص در افرادی که زیاد تشنه می‌شوند، توصیه می‌شود، اما باید توجه داشت که زمان آن هنگام غروب آفتاب و هنگام افطار که در طب ایرانی به «خواب مرگ» معروف است، نباشد.

منبع: خبرگزاری مهر

لازم نيست انسان نيت روزه را از قلب خود بگذراند يا مثلا بگويد روزه می‌گيرم بلكه همين‌قدر كه براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب، كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام ندهد، كافى است و براى آن كه يقين كند تمام اين مدت را روزه بوده، بايد مقدارى پيش از اذان صبح و مقدارى هم بعد از مغرب از انجام كارى كه روزه را باطل می‌كند خوددارى نمايد.
انسان می‌تواند در هر شب از ماه رمضان برای روزه‌ی فرداى آن نيت كند اما بهتر است كه شب اول ماه نيت روزه‌ی همه ماه را بنمايد.
از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح، هر وقت نيت روزه فردا را بكند اشكال ندارد.
وقت نيت روزه مستحبى از اول شب است تا موقعى كه به اندازه نيت كردن به مغرب وقت مانده باشد، يعنی اگر تا آن موقع كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام نداده باشد و نيت روزه مستحبى كند، روزه او صحيح است.
كسى كه پيش از اذان صبح بدون نيت روزه خوابيده است، اگر پيش از ظهر بيدار شود و نيت كند، روزه او صحيح است چه روزه او واجب باشد چه مستحب، و اگر بعد از ظهر بيدار شود، نمی‌تواند نيت روزه واجب نمايد.
اگر بخواهد غير روزه رمضان، روزه ديگرى بگيرد بايد آن را معين نمايد، مثلا نيت كند كه روزه قضا يا روزه نذر می‌گيرم، ولى در ماه رمضان لازم نيست نيت كند كه روزه ماه رمضان می‌گيرم، بلكه اگر نداند ماه رمضان است، يا فراموش نمايد و روزه ديگرى را نيت كند، روزه ماه رمضان حساب می‌شود.
اگر بداند ماه رمضان است و عمدا نيت روزه غير رمضان كند، نه روزه رمضان حساب می‌شود و نه روزه‌اى كه قصد كرده است.
اگر مثلا به نيّت روز اول ماه، روزه بگيرد، بعد بفهمد روز دوم يا سوم بوده، روزه او صحيح است.
اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بی‌هوش شود و در بين روز به هوش آيد، بنابر احتياط واجب بايد روزه آن روز را تمام نمايد و اگر تمام نكرد،قضاى آن را بجا آورد.
اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بخوابد و بعد از مغرب بيدار شود، روزه‌اش صحيح است.
اگر نداند يا فراموش كند كه ماه رمضان است و پيش از ظهر متوجه شود، چنانچه كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام نداده باشد، بايد نيت كند و روزه او صحيح است و اگر كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام داده باشد، يا بعدازظهر متوجه شود كه ماه رمضان است، روزه او باطل می‏باشد ولى بايد تا مغرب كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام ندهد و بعد از ماه رمضان هم روزه آن روز را قضا نمايد.
اگر بچه پيش از اذان صبح ماه رمضان بالغ شود، بايد روزه بگيرد، واگر بعد از اذان بالغ شود، روزه آن روز بر او واجب نيست.
كسى كه روزه قضا يا روزه واجب ديگرى برعهده‌ی خويش دارد، نمی‌تواند روزه مستحبى بگيرد و چنانچه فراموش كند و روزه مستحب بگيرد، در صورتى كه پيش از ظهر يادش بيايد، روزه مستحبى او به هم می‌خورد و می‌تواند نيت خود را به روزه واجب برگرداند و اگر بعد از ظهر متوجه شود، روزه او باطل است و اگر بعد از مغرب يادش بيايد روزه‏اش صحيح است، اگر چه بی‌اشكال نيست.
اگر غير از روزه ماه رمضان، روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد، مثلا نذر كرده باشد كه روز معينى را روزه بگيرد، چنانچه عمدا تا اذان صبح نيت نكند روزه‏اش باطل است و اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است يا فراموش كند و پيش از ظهر يادش بيايد، چنانچه كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام نداده باشد، روزه او صحيح و گرنه باطل می‌باشد.
اگر براى روزه واجب غيرمعينى مثل روزه كفاره عمدا تا نزديك ظهر نيت نكند، اشكال ندارد بلكه اگر پيش از نيت تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه، چنانچه كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام نداده باشد، و پيش از ظهر نيت كند، روزه او صحيح است.
اگر كافری پيش از ظهر ماه رمضان مسلمان شود و حتی از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام نداده باشد نمی‌تواند روزه بگيرد و قضا هم ندارد.
اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام نداده باشد، بايد نيت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد، و چنانچه بعد از ظهر خوب شود، روزه آن روز بر او واجب نيست.
روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان، واجب نيست روزه بگيرد و اگر بخواهد روزه بگيرد می‌تواند نيت روزه رمضان كند ولى اگر نيت روزه قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود ماه رمضان بوده، روزه‌ی آن روز جزئی از روزه‌های ماه رمضان حساب می‌شود.
اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان، به نيت روزه قضا يا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است، بايد نيت روزه رمضان كند.
اگر در روزه واجب معينى مثل روزه رمضان از نيت روزه گرفتن برگردد، روزه‌اش باطل است ولى چنانچه نيت كند كه چيزى را كه روزه را باطل می‌كند بجا آورد، در صورتى كه آن را انجام ندهد روزه‌اش باطل نمی‌شود.
در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معين نيست مثل روزه كفاره، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام دهد، يا مردد شود كه به جا آورد يا نه، چنانچه به جا نياورد و پيش از ظهر دوباره نيت روزه كند، روزه او صحيح است.

پست های مرتبط